The hell of Jingle Bell

Eenmaal per jaar scheurt de duivel de korst van de aarde open en pleurt hij de hel naar buiten. Beëlzebub haalt zijn sweater met kerstmotief uit de kast. Het vagevuur brandt gefragmenteerd in gietijzeren korven, knetterende houtblokken vullen de longen met fijn stof en gezelligheid. Te midden een decor van spar en spaanderplaat wordt u in plastic verpakte gemütlichkeit aangeboden. Dit alles tegen democratische prijzen. Pretzels en oliebollen, droge worsten en lichtgevende hoofddeksels zuigen de oogballen der onschuldigen uit hun kassen. In een artificieel dorp van houten chalets, bemand door zijn discipelen, brouwt de gehoornde glühwein die smaakt alsof er een koortsige kerstman in je wijn heeft gepist en chocomelk op basis van goedkoop cacaopoeder en kinderzieltjes.  De volgestouwde buggy’s laveren over kasseien en onderkoelde tenen. Het nageslacht kreunt gulzig bij de aanblik van gesuikerde appels en rendierhoedjes. Dieselgeneratoren draaien overuren om een oververhitte planeet luttele vierkante meters schaatsplezier te schenken. Kleine Kevin is met zijn kin op het ijs gevallen, hij schreeuwt de vier ruiters van de Apocalyps bij mekaar. Zevenduizend soorten jenever benevelen de geesten van met kerstmutsen getooide volwassenen die lallend en lispelend ten prooi vallen aan de drankduivel die hen met zijn bokkenpoot voetje licht.

Op de achtergrond zingt Wham.

Neen, ik ben niet bepaald een groot liefhebber van kerstmarktjes.

D!

evil-santa-1

Advertisements