Geachte heer Cornu, beste Jo,

Met veel aandacht heb ik vernomen dat u, als grote spoorwegbaas, met het idee speelt om treingebruikers meer te laten betalen voor hun abonnement tijdens de spitsuren. Vanuit economisch standpunt lijkt mij dit niet eens onlogisch. Vraag en aanbod en zo. Als pendelaar moet ik maar aanvaarden dat de harde wetten van de economie ook hun impact hebben op dienstverlening door de overheid. Zelfs al betaal ik uit eigen zak reeds een mooi bedrag voor die diensten. Zelfs al gooit mijn werkgever daar een nog mooier bedrag bovenop. Zelfs al is de overheidssteun voor uw bedrijf ook al niet van de minste.

Maar kom, ik wil niet negatief zijn, ik ga even mee in uw logica. Sterker nog: laten we dat geniale plan van u even doortrekken naar private sectoren. Pistolets halen bij de warme bakker op zondagvoormiddag? Mag best 10 cent meer kosten. Een ijsje kopen op een dag waarbij de temperatuur hoger ligt dan 25 graden? Klein extraatje lijkt mij niet oneerlijk. Een roman aanschaffen tijdens de zomervakantie? Eén euro extra lijkt u genoeg?

Of zie ik het verkeerd? Misschien moet ik uw economische logica even omdraaien en ze toepassen vanuit het perspectief van de klant. Tijdens de spits valt het immers het steeds vaker voor (ik ben vast gebruiker van het traject Lede-Brussel) dat onze trein wordt omgeleid via een oud traject, uiteraard met langere reistijden tot gevolg. Maar ook vroeger liepen treinen al vaker vertraging op tijdens de spitsuren. Om maar te zwijgen over het gebrek aan zitplaatsen en heel af en toe zelfs de noodzaak om een trein te laten passeren omdat er al wat ledematen van lotgenoten/reizigers uit deuren en ramen steken bij het binnenrijden van het station. In die optiek zou ik eigenlijk minder moeten betalen tijdens de spits. Mindere dienstverlening mag economisch gezien ook een lagere prijs tot gevolg hebben, toch? Of werkt economie voor u slechts in één richting? Het is maar dat gedeukte pistolets in de bak blijven liggen, gesmolten ijsjes zelden verkocht raken en romans met gedeukte kaft mij meestal met korting worden aangeboden.

Het monopolie dat mij dwingt te ‘kiezen’ tussen de pest of de cholera, zijnde het openbaar vervoer met al zijn gebreken of filerijden met ecologisch catastrofale gevolgen, geeft u natuurlijk de macht om mij dergelijke maatregelen door mijn strot te duwen. Maar geloof mij: het getuigt niet van veel creativiteit.

Ik besef dat de vaak onverzettelijke spoorvakbonden en de logge structuur van het bedrijf geen makkelijke oplossingen toelaten, maar laat dat alstublieft geen excuus zijn om de reeds geplaagde reiziger steeds weer te gebruiken als breekijzer om de inkomsten op te krikken. De meeste van ons hebben echt geen WIFI of hippe stations op ons prioriteitenlijstje staan. Laat staan dat we allemaal zo flexibel kunnen werken dat de spits überhaupt te omzeilen valt. De meerderheid der reizigers wil gewoon op een min of meer comfortabele manier van punt A naar punt B geraken. Volgens mijn bescheiden mening betalen we daar ook al meer dan genoeg voor. Is het dus alstublieft mogelijk uw voorstel te herbekijken? Denk er gerust nog even over na, eventueel onder het genot van een knapperige pistolet of een verfrissend ijsje. De roman lees ik zelf wel, straks, in de trein. Aangezien ik tijdens de spits vertrek, wordt mij waarschijnlijk voldoende tijd voor een extra hoofdstuk gegund.

Vriendelijke groeten,

Dimitri Verbelen

Advertenties