Shit happens

Sport. Familiaal drama. Een kat die de Macarena danst. Popsterren, liefst met half ontblote tepels. Seks. Een combinatie van de voorgaande twee. Pis. Kak. Een combinatie van de voorgaande drie. Of vier. Dat doet het ‘m meestal wel.

Clickbait. Het is haast even oud als de sociale media zelf. En ik durfde nooit een moraliserende vinger op te steken want ik ben niet te beschaamd om toe te geven hoeveel keer ik er zelf ben ingetrapt. Ik zag ze haast allemaal. De foef van Britney; de agressie van Johnny; de penetratie van Paris. Het was als de Story lezen in de wachtkamer van de tandarts. Het boeide mij slechts matig. Het stoorde mij slechts matig.

Tot clickbait steeds meer mainstream ging. Tot de online varianten van verschillende kranten en nieuwsredacties, gebrand op aandacht en reclame-inkomsten, zich lieten meesleuren in de jacht op de vluchtige klikker. Gisteren werd er opnieuw een grens overschreden. De Fransman Yohann Diniz, wereldrecordhouder snelwandelen, kreeg tijdens zijn olympische race te maken met darmklachten. Hoewel kranten slechts zelden berichten over snelwandelen zijn de gevolgen u waarschijnlijk wel bekend. Diniz’ tegenslag werd door de nieuwsmakers (en niet de minsten) visueel breed uitgesmeerd over het internet (pun not intended). Tijdens duursporten zoals marathonlopen of wielrennen is het een marginaal doch niet geheel uitzonderlijk medisch probleem, darmen en sluitspieren zijn niet altijd even gebrand op topsport. Maar hoeven we dat werkelijk zo gedetailleerd en uitgebreid in beeld te krijgen? Voorzien van **kuch, kuch** ongemeen hilarische commentaren als ‘Shit happens’, ‘Aje moe kakken, moeje kakken’ of ‘De bruine medaille gaat naar…’? Yohann Diniz viel van de eerste plaats terug naar de achtste stek maar liep de race uit. Met de moed in zijn schoenen. En de ogen van de wereld op zijn achterste. Wat mij betreft getuigt dat van meer sportief doorzettingsvermogen dan ik ooit zal kunnen opbrengen. En toch zal, mede dankzij een paar toonaangevende (!) online redacties, het enige wat de meesten zich van hem herinneren niet een van pijn, schaamte en verslagenheid getrokken gezicht zijn, maar zijn besmeurde onderlichaam. Multimediale diarree, de naam journalistiek onwaardig, werd nog nooit zo ironisch hard in beeld gebracht. Waarvoor een welgemeende ‘Shame on you, bende virtuele kakkers!’

D!

IMG_4910

 

Advertenties