Welkom in Blussel

Het is broeierig heet en de Grote Markt van Brussel loopt vol met Chinezen. Of het een iets met het ander te maken heeft, weet ik niet. Misschien is het wel een gevolg van de klimaatopwarming. Of van een of andere promotie in het verre Oosten. De grote ‘Koop een Nikon en ga gratis vijf dagen naar België’-actie. Soms lijkt het of ze slechts stukken van klanken in elkaars richting blaffen. Luid en afgemeten. Het is mij onmogelijk om de emotie te herkennen die in hun woorden schuilt. Velen onder hen hebben chocolade gekocht. Of toch iets wat er moet voor doorgaan. Mijn chinees is te beperkt om hen uit te leggen dat de vijf-dozen-truffels-voor-tien- euro promo van de Pakistaan in de zijstraat een tourist trap is. Verder dan ‘Ni Hao, Kai-Lan’ reikt mijn talenkennis niet.  De opperchinees steekt een stokje met de nationale vlag omhoog. De groep verzamelt zich rond de gele gids. Een romavrouw met slapende baby op de arm mengt zich ruw in de groep. Ze schudt met een kartonnen bekertje in de hoop dat de Pakistaan van de zijstraat hun zakken met kleingeld heeft gevuld. Nadat ze door iedereen opzichtig wordt genegeerd, spuwt ze ostentatief op de grond. Een kleverige rochel belandt net naast een glinsterende turnpantoffel met Hello Kitty opdruk. De draagster van de pantoffel uit een luide kreet. Haar vriendin maakt een foto van de romavrouw én van de gele kwak speeksel op het kinderkopje. Dat wordt lachen als ze, eens terug thuis, de twaalfduizend kiekjes aan tante Chen en nonkel Huan laten zien. De groep zet zich in beweging. De bus wacht. Waarschijnlijk staan Brugge en Durbuy ook nog op het programma. Als ze maar niet vast komen te zitten op de E40. Ach, een mens overleeft het wel een paar dagen op gesmolten truffels en waterzakjes van de civiele bescherming.

gm-brussel7

Advertisements